چرا برخی جنگنده روی نوک بالهایشان موشک دارند؟
موشک روی نوک بال جنگنده، شاید غیرمتعارف به نظر رسد، اما راهکاری هوشمندانه برای کاهش ارتعاشات بال و افزایش پایداری پرواز در جنگندهها است.
تصویر رایج از یک جت جنگنده، موشکهای نصب شده در زیر بالها یا بدنه را نشان میدهد. با این حال، جنگندههای شاخصی مانند F-۱۶ فالکون و F/A-۱۸ هورنت، موشکهایشان را مستقیماً روی نوک بالها حمل میکنند. این شیوه، نه تنها ظرفیت حمل تسلیحات را افزایش میدهد بلکه نقش مهمی در آیرودینامیک و ثبات پرواز ایفا میکند.
جت جنگنده F-۱۶ و F/A-۱۸، موشکها را روی نوک بال حمل میکنند تا با «ارتعاش بال» (Wing Flutter)، ناپایداری آیرودینامیکی پرواز، مقابله کنند. لاکهید مارتین نصب موشک AIM-۱۲۰ در نوک بال F-۱۶ را برای کاهش این ارتعاش و امکان حمل سایر موشکها ضروری میداند. F/A-۱۸ نیز از AIM-۹X سایدوایندر برای همین منظور و مقابله با هواگردها استفاده میکند.
وزن موشکها در این آرایش کلیدی است. AIM-۱۲۰ (۱۶۱ کیلوگرم)، به دلیل سنگینی، در کاهش مؤثر ارتعاش F-۱۶ کارآمدتر از AIM-۹ (۸۶ کیلوگرم) است حتی مهمات آموزشی هموزن نیز به این منظور به کار میروند. البته جنگندهها برای پرواز به این موشکها وابسته نیستند و شلیک یا عدم حمل آنها، عملکرد هواپیما را مختل نمیکند.
نظر شما