«گروه لذت»؛ زنان و دخترانی که برای لذت‌جویی رهبران کره شمالی انتخاب می‌شوند!

در سال ۲۰۱۵، کمی بیش از سه سال پس از آنکه کیم جونگ اون به‌عنوان سومین رهبر کره شمالی منصوب شد، سنتی تاریک و خانوادگی را دوباره احیا کرد که هنوز هم در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. این دیکتاتور بدنام، که اکنون ۴۲ ساله است، دستور تشکیل یک گروه جدید به نام «گروه لذت» را صادر کرد و میراث کیم ایل سونگ، پدربزرگ خود و بنیان‌گذار کره شمالی و رئیس ابدی، را ادامه داد.

حقیقت درباره این گروه تنها از طریق شهادت‌های پراکنده و شجاعانه فراریانی که از رژیم گریخته‌اند و درباره واقعیت تاریک جامعه کره شمالی صحبت کرده‌اند، آشکار شده است. دخترانی که نقششان خوشنود کردن رهبر است را از کلاس‌های درس انتخاب می‌کنند و قبل از اینکه شایسته زندگی در خدمت جنسی شناخته شوند، باید تحت آزمایش‌های پزشکی تهاجمی برای تعیین باکرگی قرار گیرند.

در سنت خانواده کیم، باکرگی دختران انتخاب‌شده اهمیت زیادی دارد، زیرا معتقدند که رابطه جنسی با یک دختر باکره به رهبر اجازه می‌دهد نیروی حیاتی یا انرژی او را جذب کند. در اواخر دهه ۱۹۷۰، در اوج قدرت کیم ایل سونگ، او به مقامات خود دستور داد تا زیباترین زنان و دختران جوان کشور را برای ایفای نقش خوانندگان و رقاصان شخصی خود پیدا کنند، سنتی که کیم جونگ ایل، پسرش، در طول حکومت خود تا زمان مرگش در دسامبر ۲۰۱۱ ادامه داد.

پس از پایان دوره سه‌ساله سوگواری رسمی، کیم جونگ اون، با اطمینان از کنترل مطلق خود بر قدرت، شروع به انتخاب نسل جدیدی از همراهان زن برای لذت شخصی خود کرد. امروزه دیدن تصاویری از این دیکتاتور که توسط گروهی از زنان جوان و مؤدب احاطه شده و با تحسین ظاهری برای او تقریباً گریه می‌کنند، عجیب نیست. اما این زنان گریان چه کسانی هستند و واقعاً درباره رهبرشان چه فکری می‌کنند؟

یوئنمی پارک در شهر هیه‌سان به دنیا آمد و زمانی که ۱۳ ساله بود، با عبور از رودخانه یخ‌زده یالو (در تاریکی شب) به همراه مادرش، از دست کیم جونگ ایل فرار کرد. پس از دوران کودکی که با قحطی دست و پنجه نرم می‌کرد، دوره‌های دیگر زندگی‌اش نیز به شدت پرخطر بود؛ او توسط باندهای خشونت‌طلب در شمال چین قاچاق شد، این باندها درگیر ازدواج اجباری و روسپی‌گری بودند. سرانجام در کره جنوبی و سپس در ایالات متحده ساکن شد و موفقیت خود را با انتشار خاطراتش در سال ۲۰۱۵ با عنوان برای زنده ماندن: سفر یک دختر کره شمالی به سوی آزادی In Order to) Live: A North Korean Girl’s Journey to Freedom) و کانال محبوب یوتیوبش، که بیش از یک میلیون دنبال‌کننده دارد و رژیم کره شمالی را نقد می‌کند، به دست آورد.

به‌خاطر اعتراض به دیکتاتوری، پیونگ‌یانگ این زن ۳۲ ساله جسور را «قارچ سمی» و «عروسک تبلیغاتی حقوق بشر» خوانده است. در ویدئویی در کانال خود با عنوان رژیم دختران مهدکودک را به گروه‌های لذت می‌سپارد (The Regime Grooms Kindergarten Girls Into The Pleasure Squads)، پارک توضیح می‌دهد که چگونه در کره شمالی با کیم جونگ اون «مثل یک خدا» رفتار می‌شود. او در یک ویدیو (مربوط به سال ۲۰۲۳) می‌گوید:

او یک گروه لذت دارد. آنها دختران را از اطراف شهر، از مدرسه ابتدایی و مهدکودک انتخاب می‌کنند و آنها را به ماساژور، رقصنده و خواننده تبدیل می‌کنند که موظف به انجام اعمال جنسی برای نخبگان کشور هستند.

یک سال بعد، پارک دوباره به این موضوع هولناک پرداخت و ادعا کرد که مقامات «به هر کلاس سر می‌زنند و حتی به حیاط مدارس می‌روند تا اگر دختری زیبا جا مانده باشد، او را پیدا کنند». او گفت که آنها در این جستجوهای شوم خود دختران جوان را در نظر می‌گیرند.

او در مصاحبه با روزنامه استار گفت که کیم هر ساله پس از انجام معاینات پزشکی، زمانی را برای انتخاب ۲۵ دختر باکره برای سرگرمی شخصی خود اختصاص می‌دهد. او گفت، سپس زنان «باید یاد بگیرند که چگونه این مردان را راضی کنند – البته این تنها هدف آنهاست.» به گفته این فعال، که اکنون مفسر محافظه‌کاری است که اغلب زندگی در پادشاهی منزوی را با ایدئولوژی «بیداری» در ایالات متحده مقایسه می‌کند، مقامات کیم زنان را بر اساس موقعیت اجتماعی و جذابیت‌شان انتخاب می‌کنند.

ماموران، زنانی را که جذاب‌تر هستند برای خودِ دیکتاتور نگه می‌دارند و «اعضای دیگر دستور دارند تا نیازهای ژنرال‌ها و سیاستمداران رده پایین‌تر را برآورده کنند». او ادعا کرد که گروه لذت به سه بخش تقسیم شده: یکی متخصص در ماساژ دادن، دیگری سرگرم کردن از طریق آواز و رقص، و سومی آماده «صمیمیت جنسی با دیکتاتور و سایر مردان» است.

پارک ادعا می‌کند که به دلیل «وضعیت خانوادگی» خود خوش‌شانس بوده که از منتخب شدن در حرمسرای کیم اجتناب کرده و این نشان می‌دهد که «آنها هر دختری را که اعضای خانواده‌اش از کره شمالی فرار کرده‌اند یا در کره جنوبی یا کشورهای دیگر اقوامی دارند، حذف می‌کنند». اما او می‌گوید که برای بسیاری، زندگی در کره شمالی آنقدر وخیم است که والدین با خوشحالی اجازه می‌دهند دخترانشان را به خدمت بگیرند، به این امید که از کیفیت زندگی بهتری برخوردار شوند.

اکثر شهروندان فوق‌العاده فقیر هستند و دسترسی به مایحتاج اولیه مانند آب تمیز، سیستم‌های فاضلاب، یخچال و ماشین لباسشویی کمیاب است. با این حال، زندگی در گروه لذت اغلب کوتاه مدت بوده و زنان وقتی به اواسط بیست سالگی خود می‌رسند، از آنها جدا می‌شوند. او ادعا می‌کند که برخی از آنها با محافظان شخصی کیم ازدواج کرده و حتی «شایعاتی وجود دارد» مبنی بر اینکه «همسر رهبر در ابتدا در گروه لذت بوده است».

پارک می‌گوید که این سیستم به عنوان یک سنت خانوادگی تکامل یافته، به طوری که رهبر فعلی زنان «لاغرتر»، قدبلندتر و «با ظاهر غربی» را ترجیح می‌دهد، در حالی که کیم جونگ ایل، پدرش، با قد ۱.۷۵ متر، به زنان صورت گرد که او را کوچک جلوه نمی‌دادند، علاقه داشت. در همین حال، پارک می‌گوید که کیم ایل سونگ، پدر کیم جونگ ایل، «از سلیقه سنتی‌تری در مورد زنان برخوردار بود»، و گروه خودش را به نام گروه موسیقی الکترونیک Pochonbo تشکیل داد.

ناگفته نماند که پارک تنها فرد فراری نیست که ادعاهایی در مورد شبکه غیرقانونی سرگرمی‌های جنسی رژیم که توسط قدرتمندترین افراد کشور مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرد، مطرح کرده است. در سال ۲۰۱۰، یکی از فراریان به مجله ماری کلر گفت که او فقط ۱۵ سال داشت که دو مرد با لباس فرم او را بدون هشدار از کلاس درسش در مدرسه ربودند. می-هیانگ ادعا می‌کند که آنها سوابق او را، مطابق با روایت پارک، ثبت کردند و از او پرسیدند که آیا قبلاً رابطه جنسی داشته است یا خیر. او می‌گوید:

آنها سوابق دقیقی از سابقه خانوادگی و سوابق تحصیلی من تهیه کردند. همچنین از من پرسیدند که آیا تا به حال با پسری رابطه داشته‌ام یا خیر. از شنیدن چنین سوالی بسیار شرمنده شدم.

پس از قبولی در آزمون‌های جاسوسی، او می‌گوید که انتظار داشتند یک دهه را با کیم جونگ ایل به عنوان بخشی از گروه لذت بگذراند. او ادعا می‌کند که در آن مدت از صحبت با خانواده‌اش منع شده بود و می‌دانست که اگر سعی به فرار کند، اعدام خواهد شد.

به او هشدار دادند که هرگونه تلاش برای مخالفت یا فرار، جرم بوده و مجازات آن مرگ است. می-هیانگ می‌گوید که این دیکتاتور هرگز در نوجوانی به او پیشنهاد جنسی نداده، اما دست او را گرفته است. او معتقد بود که اگر تا بزرگسالی در این نقش می‌ماند، قطعاً کیم جونگ ایل این کار را انجام می‌داد. او می‌گوید «کیم جونگ ایل در حد پایه‌ای اصول اخلاقی را رعایت می‌کرد، اما وقتی مست می‌شد، گاهاً رفتارهای جنسی نامناسب یا منحرف از او سر می‌زد. می-هیانگ اضافه می‌کند:

او سرم را لمس می‌کرد و دست‌هایم را می‌گرفت، اما هرگز مرا برای روابط جنسی صدا نزد، چون هنوز دانش‌آموز بودم و کمتر از ۲۰ سال داشتم. فکر می‌کنم اگر مدت بیشتری می‌ماندم، این کار را انجام می‌داد.

می-هیانگ به مدت دو سال همراه با کیم جونگ ایل، مقامات نزدیک او و سایر دختران عضو گروه لذت در سفر بود. او وقت خود را در اقامتگاه‌های لوکس کیم جونگ ایل در پیونگ‌یانگ یا در خانه‌های ویلایی او در استان‌های کانگ‌دونگ و گیونگ‌سانگ می‌گذراند.

گاهی اوقات، او اتاق خود را با یکی از زنان مورد علاقه رهبر خود، یک تازه‌وارد دیگر به نام می-اوک، شریک می‌شد. می-هیانگ می‌گوید:

او فکر می‌کرد من جایگزین او خواهم شد، اما هرگز به من حسادت نکرد و با من مثل خواهر واقعی‌اش بود. او مرا محکم در آغوش می‌گرفت و می‌گفت که مسیر او را دنبال خواهم کرد. من در آنجا تنها بودم، اما او هم تنها بود، پس دوست شدیم.

ایدان فاستر-کارتر، پژوهشگر ارشد دانشگاه لیدز، می‌گوید که همزمان تا ۲ هزار زن در گروه لذت خدمت می‌کنند. سن آن‌ها بین ۱۸ تا ۴۰ سال است، اما بیشتر آن‌ها زیر ۲۵ سال هستند.

گزارش دیگری از لی سو-یون، نوازنده سابق نظامی که در سال ۲۰۰۸ به کره جنوبی فرار کرد، منتشر شده است. او ادعا می‌کند که رقاصان و خوانندگان مجبور بودند در مهمانی‌هایی که هر روز برای روسای اصلی حزب مرکزی کشور برگزار می‌شد، لخت شوند و خدمات جنسی ارائه دهند. این زن در گفت‌وگو با بلومبرگ روایت هولناکی ارائه می‌دهد:

گروه هنری کره شمالی اینجا اجرا می‌کردند و با رقص و آوازهای باشکوه برنامه داشتند، اما آن‌ها نه تنها موظف بودند تبلیغات کیم جونگ اون را انجام دهند، بلکه باید در مهمانی‌ها حاضر شده و خدمات جنسی ارائه می‌دادند.

این مهمانی‌ها هر روز برای روسای اصلی حزب مرکزی برگزار می‌شوند و حتی اگر نخواهند، باید با بدن خود خدمت کنند.

زنان حاضر در این مراسم باید لباس‌هایشان را درآورند. از آن‌ها می‌خواهند تا لخت شوند. این آن دردی است که باید تحمل کنند.

در المپیک زمستانی ۲۰۱۸ در شهر گانگ‌نونگ کره جنوبی، تشویق‌کنندگان کره شمالی با اجرای حرکات نمایشی بی‌نقص در طول مسابقه هاکی روی یخ زنان، توجه تماشاگران را به خود جلب کردند.

جمعیت فوراً مجذوب این گروه شد، زیرا گروه به‌طور هماهنگ تاب می‌خورد و آوازهای کره‌ای می‌خواند و همزمان پرچم‌های کوچک «شبه‌جزیره متحد کره» را تکان می‌دادند. آنها باعث شادی تماشاگران داخلی شدند. اما پس از این رویداد، هان سئو-هی، یکی از اعضای سابق گروه تشویق، به بی‌بی‌سی گفت که از این گروه زنان به عنوان «ارتش زیبایی‌ها» یاد می‌شود. او افزود که قبل از چنین اجراهایی، هر تشویق‌کننده سه ماه آموزش ایدئولوژیک می‌دید تا از وفاداری آنها به رژیم اطمینان حاصل شود. او با یادآوری تجربه خود از استخدام توسط رژیم به عنوان یک وسیله تبلیغاتی، گفت:

ما فقط برای تشویق آنجا نبودیم، بلکه به ما گفتند که به قلب دشمن می‌رویم.

کره شمالی ما را آموزش داد تا این طرز فکر را داشته باشیم که در خط مقدم ترویج ایدئولوژی خودکفایی هستیم.

ما برای انواع مختلف آموزش‌های روانی جدا شدیم. به ما گفتند که نباید از دنیای دیگر شگفت‌زده یا شوکه شویم. تمرکز آموزش به‌ویژه این بود که حتی برای یک دقیقه هم نباید کشور خود را فراموش کنیم.

در سال ۲۰۰۶، بیست و یک عضو گروه‌های تشویق کره شمالی که برای مسابقات ورزشی به کره جنوبی سفر کرده بودند را به اردوگاه فرستادند تا درباره آنچه در جنوب دیده بودند حرف بزنند. ظاهراً تیم زنان تعهد سرکوبگرانه مبنی بر عدم صحبت در مورد آنچه در حین رقابت شاهد بودند را نقض کردند.

گروه لذت کیم فقط محدود به اقامتگاه‌های او نیست، زیرا گزارش‌ها حاکی از آن است که رقاصان و زنان همراه او در «قطار شهوت‌انگیز» نیز حضور دارند. این لوکوموتیو سنگین و مستحکم، که سرعت آن از ۶۰ کیلومتر در ساعت فراتر نمی‌رود و در سفر سال ۲۰۲۳ برای نشست با پوتین در روسیه نیز به‌کار رفته بود، تنها وسیله‌ مورد استفاده برای انجام امور دیپلماتیک این دیکتاتور نیست.

طبق گزارش‌ها در سال ۲۰۲۰، ۲۰ واگن آن دارای مبل‌های صورتی، یک اتاق کنفرانس و یک گالری‌ است که کیم در آن بهترین وعده‌های غذایی را می‌خورد. در این قطار، دیکتاتور کره شمالی اغلب توسط دختران و زنان جوانی که معمولاً بین ۱۳ تا ۲۵ سال دارند احاطه می‌شود و وظیفه‌شان سرگرم کردن رهبر است.

زنانی که قبلاً دوست‌پسر داشته‌اند معمولاً اجازه ورود به گروه لذت را پیدا نمی‌کنند، اما زنانی که شایستگی لازم برای سوار شدن به این قطار را دارند، حدود ۲۰ ماه آموزش می‌بینند و زبان‌های خارجی مانند انگلیسی، ژاپنی و چینی می‌آموزند. این دختران حتی در زمینه خدمت جنسی آموزش می‌بینند و اطلاعاتی درباره روش‌های جلوگیری از بارداری دریافت می‌کنند. زنانی که در این گروه وظیفه هدایت و مدیریت سایر اعضا را دارند، حقوقی بین ۱٬۵۰۰ تا ۳٬۰۰۰ پوند دریافت می‌کنند.

هی یون، که نامش برای محافظت از او تغییر داده شد، به روزنامه میرور می‌گوید، در حالی که میلیون‌ها نفر در کره‌شمالی‌ برای بقا حتی از چمن یا پوست درخت تغذیه می‌کنند، کیم از وعده‌های غذایی لوکس مثل سوپ آشیانه‌ پرنده (که از بزاق خشک‌شده پرندگان درست می‌شود) و خاویار، با ارزشی حدود ۱٬۰۰۰ پوند لذت می‌برد.

این زن جوان که به عنوان دختر یک سرهنگ ارتش در پایتخت زندگی نسبتاً مرفه‌ای داشت، شاهد بدترین جنایات رژیم بود. او با چشمان خود دید که ۱۱ نوازنده را در یک ورزشگاه فوتبال اعدام کردند، این اتفاق پس از اینکه آنها به ساخت یک ویدئوی مستجهن متهم شدند رخ داد. او در ادامه می‌گوید:

مقامات به مدارس ما آمدند و دختران نوجوان را برای کار در یکی از صدها خانه او در اطراف پیونگ یانگ انتخاب کردند.

آنها زیباترین‌ افراد را انتخاب می‌کنند و مطمئن می‌شوند که پاهای صاف و خوبی دارند.

آنها یاد می‌گیرند که غذاهایی مانند خاویار و غذاهای بسیار کمیاب به او بدهند. همچنین یاد می‌گیرند که چگونه او را ماساژ داده و به برده جنسی تبدیل شوند.

بله، آنها باید با او رابطه جنسی برقرار کنند و حق اشتباه یا اعتراضی ندارند زیرا به راحتی ناپدید خواهند شد.

در پاسخ به این سوال که اگر باردار شوند چه اتفاقی می‌افتد، او پاسخ می‌دهد:

شاید همان سرنوشت در انتظارشان باشد.

بر اساس گزارش‌ها، کیم در سال ۲۰۲۲ حدود ۱۲۲ هزار پوند صرف واردات لباس زیر زنانه لوکس کرد، در حالی که بخش بزرگی از مردم کشورش در فقر و تنگدستی به سر می‌برند. طبق گزارش سازمان ملل که در سال ۲۰۲۳ منتشر شد، حدود ۴۵ درصد جمعیت کره شمالی با مشکل سوءتغذیه درگیر هستند. در همین حال، مقامات رده‌بالای حکومت نیز حدود ۲ میلیون و ۶۷۵ هزار پوند صرف خرید نوشیدنی‌های الکلی و لیکور کردند که عمدتاً از شریک تجاری اصلی‌شان یعنی چین وارد شده بود.

برای سرگرمی، این کشور حدود ۲۰۳ هزار پوند کنسول بازی و بازی‌های سالنی وارد کرده است، آن هم در حالی که بخش بزرگی از مردم زیر نظارت الکترونیکی دائمی زندگی کرده و همواره با تهدید اعدام‌های علنی و کار اجباری روبه‌رو هستند.

در یک گزارش تکان‌دهنده سازمان ملل که سپتامبر گذشته منتشر شد و بر پایه گفت‌وگو با ۳۰۰ شاهد بود، نهاد حقوق بشری اعلام کرد که نظارت در این کشور با کمک فناوری‌های جدید گسترده‌تر و فراگیرتر شده است. این گزارش همچنین می‌گوید مجازات‌ها نیز شدیدتر شده‌اند. به‌طوری‌که حتی برای جرایمی مانند به‌اشتراک‌گذاری سریال‌های خارجی، مجازات اعدام در نظر گرفته شده است. در پایان گزارش ۱۴ صفحه‌ای سازمان ملل اینطور آمده:

طبق قوانین، سیاست‌ها و رویه‌هایی که از سال ۲۰۱۵ وضع شده‌اند، شهروندان در تمام جنبه‌های زندگی خود تحت نظارت و کنترل فزاینده‌ای قرار گرفته‌اند.

هیچ ملتی در سراسر جهان امروز تحت چنین محدودیت‌هایی به سر نمی‌برد.

این گزارش بیش از یک دهه پس از آن منتشر شد که یک مطالعه مهم دیگر نشان داد کره شمالی مرتکب جنایت علیه بشریت شده است.

کیم روز چهارشنبه مراسمی برگزار کرد تا از ۵۰ خودروی پرتابگر جدید برای موشک‌های کوتاه‌برد با قابلیت حمل کلاهک هسته‌ای رونمایی کند، موشک‌هایی که قادر به هدف قرار دادن کره جنوبی هستند. او این نمایش قدرت نظامی را در آستانه برگزاری کنگره مهم حزب حاکم که از روز پنج‌شنبه آغاز شد، انجام داد تا توانمندی‌های رو‌به‌گسترش نظامی خود را به رخ بکشد.

در بیانیه‌، خواهر کیم که از مقام‌های اصلی سیاست خارجی این کشور محسوب می‌شود، ضمن اشاره به عذرخواهی یک وزیر کره جنوبی درباره ادعای نفوذ پهپادهای غیرنظامی، اعلام کرد پیونگ‌یانگ در حال تقویت امنیت مرزی در برابر «دشمن» جنوبی است. کره شمالی از سال ۲۰۱۹ تقریباً تمام گفت‌وگوها و همکاری‌ها با کره جنوبی را متوقف کرده، درست زمانی که مذاکرات هسته‌ای کیم با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، به دلیل تحریم‌های تحت رهبری آمریکا به بن‌بست خورد.

روابط دو کشور در سال‌های اخیر بدتر هم شده، پس از آن‌که کیم هدف دیرینه اتحاد مسالمت‌آمیز دو کره را کنار گذاشت و از یک نظام «دو کشوری» خصمانه در شبه‌جزیره کره سخن گفت، موضعی که ممکن است در جریان کنگره جاری، آن را در قانون اساسی حزب کارگران نهادینه کند. کارشناسان می‌گویند موشک‌های توپخانه‌ای بزرگ کره شمالی مرز میان سامانه‌های توپخانه‌ای و موشک‌های بالستیک کوتاه‌برد را کمرنگ کرده‌اند، زیرا این سلاح‌ها نیروی پیشران مستقل دارند و در حین حرکت تا هدف هدایت می‌شوند.

این تسلیحات بخشی از مجموعه رو‌به‌گسترش سلاح‌های کوتاه‌برد با قابلیت هسته‌ای کیم هستند که برای عبور از سامانه‌های دفاع موشکی کره جنوبی طراحی شده‌اند. کیم در سخنرانی خود گفت این پرتابگرهای «شگفت‌انگیز» به هوش مصنوعی و فناوری‌های پیشرفته هدایت مجهز هستند و آنها را برای انجام یک «ماموریت راهبردی» طراحی کرده‌اند، اصطلاحی که معمولاً به کاربرد هسته‌ای اشاره دارد.

او همچنین اعلام کرد کنگره حزب کارگران، که احتمالاً چند روز در پیونگ‌یانگ ادامه خواهد داشت، شاهد اعلام برنامه‌های تازه‌ای برای گسترش توان نظامی هسته‌ای این کشور خواهد بود. نیرویی که هم‌اکنون نیز سامانه‌های متنوعی برای هدف قرار دادن متحدان آمریکا در آسیا و موشک‌های دوربردی با توان بالقوه رسیدن به خاک اصلی آمریکا در اختیار دارد.