مروری بر یک جنجال رسانه ای در آمریکا و مساله استخدام سرباز
پسر ترامپ به جنگ با ایران فرستاده می شود؟
برخی از کاربران با انتشار تصاویری از بارون ترامپ، پسر کوچک ترامپ یک سوال مهم مطرح کردند و آن این که ترامپ و اعضای کابینه اش که مدام بر طبل جنگ می کوبند چرا فرزندان خود را به صحنه های جنگی اعزام نمی کنند؟
اسکات بِسِنت، وزیر خزانه داری آمریکا روز گذشته در نشست مجمع اقتصاد ملی ریگان ۲۰۲۶ گفت که «جوانان (آمریکایی) نمی ترسند، آن ها دوست دارند بجنگند». این اظهارات سبب خشم کاربران آمریکایی شد.
کاربران آمریکایی با انتشار تصاویری در ایکس ضمن رد ادعای بسنت تاکید کردند که جنگ با ایران در واقع جنگ به نفع اسرائیل است و جوانان آمریکایی نمی خواهند در چنین جنگی کشته شوند.
برخی از کاربران با انتشار تصاویری از بارون ترامپ، پسر کوچک ترامپ یک سوال مهم مطرح کردند و آن این که ترامپ که مدام بر طبل جنگ می کوبد چرا فرزندان خود را به جنگ اعزام نمی کند؟ آنها معتقدند که این موضوع چرا باید فقط فرزندان خانواده های متوسط و فقیر آمریکایی را تهدید کند.
برخی از کاربران با انتشار تصاویری از بارون ترامپ، پسر کوچک ترامپ یک سوال مهم مطرح کردند و آن این که ترامپ و اعضای کابینه اش که مدام بر طبل جنگ می کوبند چرا فرزندان خود را به صحنه های جنگی اعزام نمی کنند؟
این مساله باعث شده بسیاری در مورد شیوه سربازگیری ارتش در زمان جنگ و صلح کنجکاوی کنند. آیا قانونی برای استخدام نیرو در ارتش آمریکا وجود دارد؟
خدمت اجباری در ارتش آمریکا
خدمت اجباری یا «درفت» (Draft) به فرآیندی گفته می شود که در آن دولت، شهروندان را ملزم به خدمت در نیروهای مسلح می کند. در ایالات متحده، نهاد مسئول مدیریت این فرآیند «سامانه گزینش خدمات» (Selective Service System) نام دارد که در سال ۱۹۴۰ تأسیس شد.
این سیستم در عصر کنونی تا حدی از بین رفته است. امروزه آمریکا دارای ارتش تماماً داوطلب است و آخرین درفت در سال ۱۹۷۳ انجام شد. با این حال، سامانه گزینش خدمات همچنان فعال است و یک بانک اطلاعاتی از مردان واجد شرایط را نگهداری می کند تا در صورت بروز جنگ و تصویب کنگره، بتواند سریعاً نیرو جذب کند.
تقریباً همه مردان ساکن آمریکا بین ۱۸ تا ۲۶ سال - صرف نظر از وضعیت مهاجرتی (شامل پناهندگان و اقامت دائم) موظف به ثبت نام در سامانه درفت هستند. عدم ثبت نام عواقبی مانند از دست دادن اعتبار لازم برای وام های دانشجویی، استخدام در مشاغل دولتی و برخی برنامه های آموزشی به همراه دارد.
در آوریل ۲۰۲۶، سامانه گزینش خدمات یا درفت اعلام کرد که تا پایان سال جاری، فرآیند ثبتنام خودکار برای "هر شهروند مرد آمریکایی" را آغاز خواهد کرد. همچنین در دسامبر ۲۰۲۵، ثبتنام خودکار در درفت با امضای لایحه بودجه سال مالی ۲۰۲۶ توسط ترامپ به قانون تبدیل شد.
تاریخ درفت در آمریکا؛ از جنگ داخلی تا جنگ جهانی دوم
نخستین بار قانون «سربازگیری اجباری» در جریان جنگ داخلی آمریکا (۱۸۶۵-۱۸۶۱) به تصویب رسید. در آن زمان، مردان ثروتمند می توانستند با پرداخت هزینه، جایگزینی برای خود استخدام کنند یا به صورت نقدی معافیت از خدمت سربازی را بخرند؛ سیستمی که به شدت ناعادلانه بود و به شورش های متعدد و در نهایت تصویب قانون درفت در سال ۱۸۶۳ در نیویورک انجامید.
در می ۱۹۱۷، رئیس جمهور ویلسون «قانون گزینش خدمات» را امضا کرد و حدود ۲.۸ میلیون نفر برای شرکت در جنگ جهانی اول جذب شدند.
در سپتامبر ۱۹۴۰ یک اتفاق تاریخی رخ داد. آمریکا اولین «قانون سربازگیری در زمان صلح» را تصویب کرد. در آن زمان، اروپا درگیر جنگ بود و آمریکا خود را برای ورود احتمالی به جنگ آماده می کرد. در طول جنگ جهانی دوم، ۵۰ میلیون مرد ثبتنام کردند و ۱۰ میلیون نفر به خدمت اعزام شدند.
از جنگ سرد تا ویتنام
پس از جنگ جهانی دوم و با ظهور شوروی به عنوان ابرقدرت و شروع جنگ سرد، قانون درفت وارد فاز جدیدی شد. در آن زمان آمریکا آماده شروع جنگ بزرگی با شوروی بود و برای حفظ ارتش بزرگ خود سر و سامانی به قانون سربازگیری داد. در سال ۱۹۴۸، قانون جدیدی تصویب شد که مردان ۱۸ الی 23 ساله را موظف به ۲۱ ماه خدمت می کرد.
اما با ورود به دهه ۱۹۶۰ و آغاز جنگ ویتنام، وضعیت سربازگیری دچار تغییراتی شد. محبوبیت قانون درفت در این دوره به شدت کاهش یافت. معافیت های تحصیلی و خانوادگی اغلب به نفع ثروتمندان و قدرتمندان بود و این حس ایجاد شد که فقرا بار اصلی جنگ را به دوش می کشند. سوزاندن کارت های درفت به نماد اعتراض تبدیل شد. بین ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۳ فقط حدود ۱.۷ میلیون نفر از طریق درفت جذب شدند و تخمین زده می شود که حدود ۵۰۰ هزار نفر از خدمت فرار کردند.
پایان درفت و وضعیت فعلی
در سال ۱۹۷۳، کنگره از تمدید قانون درفت خودداری کرد و آمریکا به سمت سربازگیری حرفه ای یا انتخابی و داوطلبی روی آورد. در ۱۹۷۵ ثبتنام اجباری متوقف شد، اما در ۱۹۸۰ و پس از حمله شوروی به افغانستان، رئیسجمهور کارتر آن را دوباره برقرار ساخت. با این حال، این مساله بسیار کوتاه مدت بود و چندی بعد مجددا ملغی شد.
امروزه، هر کسی که بخواهد داوطلبانه به ارتش آمریکا بپیوندد، به جای مراجعه به سامانه درفت، مستقیماً با یک افسر جذب (Recruiter) تماس می گیرد. افسر جذب شرایط استخدام را تبیین می کند.
شرایط اولیه داوطلبی
طبق آییننامه رسمی ارتش (AR 601–210)، شرایط پایه برای داوطلبان شامل موارد زیراست:
الف. محدوده سنی: داوطلبان بدون سابقه خدمت باید ۱۷ تا ۳۴ سال داشته باشند. با این حال، ارتش آمریکا در مارس ۲۰۲۶ حداکثر سن داوطلبی را به ۴۲ سال افزایش داد تا با سایر شاخه های نظامی هماهنگ شود و داوطلبان بیشتری جذب کند.
ب. تابعیت: داوطلب باید شهروند آمریکا یا مقیم قانونی دائم (Green Card holder) باشد.
ج. تحصیلات: داشتن دیپلم دبیرستان ترجیح داده میشود؛ هرچند در مواردی مدرک GED نیز پذیرفته میشود.
د. سلامت و آمادگی: داوطلبان باید آزمون صلاحیت ASVAB را بگذرانند و شرایط پزشکی مشخصی را داشته باشند.
آیا میتوان مستقیماً داوطلب «رفتن به جنگ» شد؟
فرآیند داوطلبی به این شکل است که فرد برای پیوستن به ارتش (یا هر شاخه دیگر) اقدام می کند. پس از قبولی، آموزش های اولیه (Basic Training) و سپس آموزش تخصصی را می گذراند. پس از اتمام آموزش ها، بسته به نیاز ارتش و تخصص، به یک یگان در داخل یا خارج از کشور (از جمله مناطق عملیاتی) فرستاده می شود.
در زمان جنگ، ممکن است داوطلبان سریعتر آموزش ببینند، اما حتی در آن صورت نیز ابتدا باید آموزشهای پایه را طی کنند.
چالش های جذب سرباز در سال های اخیر
ارتش آمریکا در سالهای ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ با کمبود شدید داوطلب مواجه بود. در این دو سال میزان جذب سربازان به ترتیب به ۲۵٪ و ۲۳٪ رسید. دلایل مختلفی برای این مساله شمرده اند. از این جمله اند:
الف. مشکلات سلامتی و جسمی مربوط به گزینش (چاقی، اختلالات روانی و ...)
ب. مصرف مواد مخدر
ج. ترس از مرگ، PTSD (اختلال استرس پس از سانحه) و دوری از خانواده
د. فرصتهای شغلی بهتر در بازار کار غیرنظامی.
نظر شما