این زن به ظاهر مذهبی شکنجه‌گر دختران یتیم شد

در لندن قرن هجدهم، زنی بود به نام الیزابت براونریگ. او به عنوان یک قابله‌ی محترم و قابل اعتماد کار می‌کرد. او حتی با زندان های لندن هم کار میکرد و از زنان زندانی باردار مراقبت می‌کرد، برای همین بین مردم تحسین می‌شد و احترام خاصی داشت. الیزابت انقدر معروف شد که از بیمارستان فاوندلینگ، چند دختر یتیم را برای کارآموزی به خانه او فرستادند. آنها بر این باور که او زنی درستکار و مذهبی است، به الیزابت اطمینان کردند. تا این مرحله همه چیز عادی و خوب بنظر می‌آمد. اما به محض اینکه آن دخترها رسیدند، الیزابت روی واقعی و وحشی خود را نشان داد؛ وحشی‌گری‌ای که پشت چهره مذهبی و خوب او پنهان شده بود. دخترها هر روز از سوی الیزابت شکنجه می‌شدند، کتک می‌خوردند، در اتاق تاریک زندانی می‌شدند و حتی روی زمین می‌خوابیدند. همسایه‌ها بعدها گفتند که گاهی صدای گریه و فریاد دختران را می‌شنیدند، اما کسی فکر نمی‌کرد چنین جنایاتی در خانه یک زن محترم رخ دهد. آن دختران از کوچک ترین محبت هم محروم بودند. خانه ای که انتظار می‌رفت برای آنها پناهگاه باشد، تبدیل به جهنم یا شکنجه‌گاه شده بود.

حقیقت چگونه فاش شد؟

یکی از شاگردان الیزابت یا بهتر است بگوییم قربانی‌اش به نام مری کلیفورد، در حالی پیدا شد که بدنش زخمی بود و داخل کمد پنهانش کرده بودند. مشخص بود که مدت‌ها زجر کشیده و شکنجه شده زیرا زمانی که مأموران او را پیدا کردند، مری کلیفورد به شدت ضعیف، لاغر و زخمی بود. گزارش‌های دادگاه نشان می‌دهد که شکنجه‌ها گاهی با شلاق چرمی انجام می‌شد و آثار زخم‌های قدیمی و جدید روی بدن قربانیان دیده شده بود.

مری کلیفورد چند بار تلاش کرد از خانه فرار کند اما هر بار پیدا و به خانه بازگردانده شد.

پیدا شدن مری، لندن را شوکه کرد و مقامات سریعا الیزابت و شوهرش که در این جنایت با او همکاری می‌کرد را دستگیر کردند. این پرونده انقدر پرسر و صدا شد که اکثر مردم آن را دنبال می‌کردند.

همانطور که در بالا بیان شد، تنها قربانی او مری کلیفورد نبود. دو دختر یتیم دیگر به نام‌های «مری جونز» و «مری میچل» نیز در خانه او مورد آزار قرار گرفتند.

اعدام شیطان در لندن

سرانجام پس از آشکار شدن تمام حقیقت، الیزابت براونریگ در ۱۴ سپتامبر ۱۷۶۷ در یکی از میدان های شهر به صورت علنی اعدام شد. روز اعدام او هزاران نفر برای تماشای مجازاتش جمع شدند. اسم الیزابت که روزی نماد احترام و دیندار بود اکنون هشداری برای انگلستان به حساب می‌آمد.

پس از اعدام، جسد او طبق حکم دادگاه به جراحان سپرده شد. در آن دوران این کار نوعی مجازات اضافی و تحقیر پس از مرگ محسوب می‌شد.

داستان الیزابت براونریگ آن‌قدر مشهور شد که بعدها از آن کتاب‌ها و نمایش‌های جنایی ساختند.

برخی تاریخ‌نگاران معتقدند پرونده او باعث شد نظارت بر کودکان یتیم و فرستادن آنها به خانه‌های کارآموزی و خدمتکاری بیشتر مورد توجه قرار بگیرد.