قهرمان لیگ مشخص شد
اگر به نتایج هفتههای اخیر نگاه کنیم، به یک الگوی قابل تأمل میرسیم؛ الگویی که بهویژه در بازه زمانی پس از وقایع دیماه، سیگنال معناداری از وضعیت چهار تیم مدعی قهرمانی میدهد.
مشخص نیست چند درصد از علاقهمندان فوتبال هنوز لیگ برتر را بهطور جدی دنبال میکنند؛ لیگی که عملاً تماشاگر ندارد و بدون توضیح قانعکننده و خیلی ساده تماشاگرانش حذف شدهاند. با این حال، اگر به نتایج هفتههای اخیر نگاه کنیم، به یک الگوی قابل تأمل میرسیم؛ الگویی که بهویژه در بازه زمانی پس از وقایع دیماه، سیگنال معناداری از وضعیت چهار تیم مدعی قهرمانی میدهد.
در میان استقلال، پرسپولیس، سپاهان و تراکتور، تنها تیمی که توانسته از نظر نتیجهگیری مسیر نسبتاً باثباتی داشته باشد، تراکتور است. سه مدعی سنتی دیگر یا کاملاً ناموفق بودهاند یا دچار نوسان شدید شدهاند. شاید بخشی از راز موفقیت تراکتور را باید در صحبتهای شجاع خلیلزاده، کاپیتان این تیم، جستوجو کرد؛ جایی که حتی در شرایط بغرنج فعلی هم بدون تعارف از قهرمانی حرف میزند. البته قضاوتی نداریم؛ فوتبال شغل این بازیکنان است و طبیعی است که مانند حرفهایها تلاش کنند تمرکز خود را در زمین مسابقه نگه دارند و مسائل پیچیده و چندلایه بیرون از فوتبال را به مشکلات اقتصادی یا فشار کاری تقلیل دهند.
استقلال را از حرفهای ساپینتو بخوانید
در استقلال، شرایط بهوضوح متفاوت است. مرور وضعیت بازیکنان خارجی و ترکیب تیم نشان میدهد این تیم تازه بعد از حدود ۴۰ روز به شرایط تقریباً کامل رسیده است. مصدومیتها، غیبت چند بازیکن در هفتههای اخیر و نوسان شدید نتایج در نیمفصل دوم، استقلال را از یک مدعی جدی دور کرده است. آبیها در چهار بازی اخیر فقط یک برد داشتهاند و شب گذشته هم مقابل پیکان در یک بازی ضعیف شکست خوردند. ساپینتو بعد از بازی صریحا گفت: «همه خستهایم، تمرکز نداریم و مسائل زیادی اطراف تیم هست.مسائل زیادی اطراف تیم هست که باید حل شوند. همه خسته هستند و خب نمیتوانیم به تنهایی در برابر تمام مشکلات بجنگیم. ما تسلیم نمیشویم ولی خب خودتان دیدهاید که به صورت صددرصدی تمرکز نداشتهایم. ما هنوز نتوانستهایم مانند قبل در شرایط نرمال و عادی باشیم.» اعترافی که بیش از هر چیز، از تیمی حکایت دارد که نه از نظر فنی و نه ذهنی، نشانی از قهرمانی ندارد.
پرسپولیس هم شبیه استقلال!
پرسپولیس نیز وضعیتی کموبیش مشابه استقلال دارد. آنچه در نیمه دوم دیدار با فولاد رخ داد، نمونه روشنی از عدم تمرکز این تیم بود. دو شکست و تنها یک پیروزی در هفتههای اخیر، نشان میدهد حال پرسپولیس خوب نیست. در کنار این مسائل، بازداشت برادر میلاد سرلک در جریان اعتراضات هم بیتأثیر نیست؛ اتفاقی که بهطور طبیعی میتواند روی تمرکز یک بازیکن و در مقیاس بزرگتر، روی فضای تیم اثر بگذارد.
سپاهان محرم محو شد!
سپاهان شاید غافلگیرکنندهترین افت را تجربه کرده باشد. تیمی که با بردهای متوالی در نیمفصل اول، مدعی جدی قهرمانی بود، حالا در پنج بازی اخیر حتی یک پیروزی هم نداشته است. سپاهان دیروز هم یکی از حساسترین بازیهای مسیر قهرمانی را به رقیب مستقیمش، تراکتور، واگذار کرد؛ شکستی که فاصله این تیم با روزهای اوجش را بیشتر نمایان کرد.
این روزها در حافظه جمعی میماند
طبیعی است که تیمهای پرهوادارتر از چنین شرایطی آسیب بیشتری ببینند. این تیمها نظیر استقلال و پرسپولیس دایره هواداری گستردهتری دارند و به همین دلیل، تأثیرات اجتماعی را شدیدتر دریافت میکنند اما سایر تیمها نهایتا شاید یک یا دو شهر را درگیر میکنند؛ پس این یک ارزشگذاری نیست؛ صرفاً توصیف واقعیتی است که در فوتبال ایران وجود دارد. این مطلب هم تلاشی برای قضاوت ندارد. مشخص نیست در نهایت تاریخ چگونه قضاوت خواهد کرد؛ آیا چند سال بعد که تاریخ ورق خورده، از سال ۱۴۰۴ با قهرمانی فرضی تراکتور یاد میکنیم یا از نامهایی مثل مهدی قایدی، حامد لک و مجموعه اتفاقاتی که فوتبال را برای مدتی از خودِ فوتبال دور کرد.
نظر شما