جنگ ایران و کره در قلب امین حضور / سلاح خطرناکی که علیه ایران به کارگرفته شد

رویترز اخیرا مدعی شده که کره جنوبی آماده ورود به ماجرای تنگه هرمز و جنگ با ایران می شود (درباره اختلافات کره و ایران اینجا بخوانید). هنوز معلوم نیست این خبر درست باشد یا نه. با این حال، یک چیز واضح و مبرهن است. کره جنوبی دیگر دوست ما نیست و رسما تبدیل به یک دشمن راهبردی برای ما شده است. حالا یک سوال: آیا کسی حاضر است اقتصاد خود را به دشمنش بسپرد؟ آیا حاضر است در اوج رقابت، تنش و کشمکش، بازار خود را به او بدهد و هم وابستگی ژئواکونومیک برای خود به وجود بیاورد و هم رشد اقتصادی دشمن را بالا ببرد؟

به نظر می رسد این مساله در مورد ایران و کره در حال وقوع است. بزرگترین شاهد و گواه این ماجرا نیز بازار لوازم خانگی است که یکسره در دست برندهای کره ای است؛ برندهایی که در شرایط سیاسی فعلی می توانند به مثابه یک سلاح خطرناک عمل کرده و حتی بمب ساعتی باشند.

چند نمونه تاریخی

نمونه های تاریخی فراوانی برای این مساله وجود دارد. شاید یکی از اولین و جالب ترین نمونه ها که می توان آن را نخستین جنگ اقتصادی ثبت شده در تاریخ دانست «خرید گوزن برای شکست چو» باشد. این ماجرا مربوط به چین سه هزار سال پیش است. در آن عصر، پادشاهی «چی» برای شکست سرزمین رقیبش، «چو» شروع به ایجاد یک بازار مصنوعی از گوزن ها کرد. بازرگانان چی از طریق تبلیغ، گوزن ها را تبدیل به خوراک و کسب اصلی مردم چو کردند و پس از به دست گرفتن بازار، سربزنگاه، قیمت آن را به شدت بالا بردند. همچنین، بازرگانان چی از طریق معامله گوزن باعث شدند مردم چو دست از کشاورزی بردارند و به معامله گوزن بپردازند. این مساله سبب وابستگی شدید اقتصادی مردم چو به چی شد و بعد از تحریم و افزایش قیمت گوزن، اقتصاد چو را از بین برد.

نمونه های دیگری نیز در این رابطه وجود دارد. وابستگی بازار غلات شوروی به آمریکا در دهه 80 و تحریم غلات توسط آمریکا پس از حمله شوروی به افغانستان یکی دیگر از نمونه های مشهور تاریخی است. این تحریم نهایتا سبب شد که مصرف گوشت در شوروی به عصر جنگ جهانی و کمی بعد از آن برگردد.

جنگ با دشمن در قلب امین حضور

ممکن است بازار لوازم خانگی ایران نیز تبدیل به همان سلاحی شود که «چی» خواست از طریق آن، چو را شکست دهد. در واقع، وابستگی بازار لوازم خانگی به برندهای کره ای می تواند همان «گوزن خطرناک» باشد یا مانند اسب تروا عمل کند و مخفیانه اقتصاد ما را فلج کند.

نباید فراموش کرد که وابستگی بازار به برندهای خارجی، به خصوص در صنعت لوازم خانگی، سبب برخی رویدادها و فرآیندهای تلخ اقتصادی شده و می شود: خروج بی رویه ارز از کشور، وابستگی بازار به برندهای خارجی و تضعیف برندهای داخلی، وابستگی بازار در زمینه خدمات پس از فروش به کارخانه ها و برندهای خارجی و افزایش وابستگی سیاسی – اقتصادی به خارج، افزایش بی کاری کارگان ایرانی و همچنین، تعطیلی کارخانه ها و کارگاه های مختلف، افزایش قاچاق و فراگیری فروش محصولات تضمین نشده و گاه ته لجنی، رواج سبک زندگی لاکچری آن هم در اوج جنگ نرم و سخت دشمن و همچنین، در دوره ای که ریاضت اقتصادی برای سرپا نگه داشتن کشور ضروری است و ... همه و همه از جمله فرآیندهای تلخی هستند که محصول انحصار بازار در دست برندهای خارجی بوده و همگی می توانند به اقتصاد کشور آسیب وارد کنند.

باید مراقب این موضوع بود و از طریق حمایت از تولید داخلی، در جنگ اقتصادی با دشمن پیروز شد.